จับฉ่าย...เต็มใจเสนอ...

เหมือนชีวิตว่างเลยนะเรา ขยันเขียนได้ทุกวัน แต่เค้าว่ากันว่า "การตื่นเช้าเป็นกำไรของชีวิต" ก็คงใช่...ตื่นเช้า มาทำงานแต่เช้า(มืด) ยังไม่มีใครมากัน นั่งคิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อย เลยมีเรื่องให้เขียนเยอะ

เหมือนเช้าวันนี้ที่มี "เรื่อง" ให้เขียนจริงๆอย่างหัวข้อ เพราะวันนี้เป็นวันสอบวัดคุณสมบัตินิสิตปริญญาเอกเพื่อจะสอบหัวข้อวิทยานิพนธ์ พอนึกถึงเรื่องวิทยานิพนธ์ หรือ Thesis ก็เลยนึกไปถึงคำบอกเล่ากึ่งโอดครวญของเพื่อนกับรุ่นน้องที่เพิ่งคุยกันมาเมื่อวันก่อน

เท่าที่แวะไปเยี่ยมเยือนเพื่อนๆหลายๆบล๊อก เชื่อว่าหลายคนที่นี่เคยทำ หรืออยู่ในช่วงกำลังทำวิทยานิพนธ์อยู่ คนที่ทำเสร็จแล้ว ส่งแล้ว จบแล้ว ก็ดีใจด้วย ส่วนคนที่กำลังทำอยู่ ก็จงสู้ต่อไป

เรื่องของ Thesis นี่บางทีก็เหมือนที่เราพูดว่า "เจอกับตัวเองถึงรู้" (เหมือนชื่อเพลงเลย....รึเปล่า??) คือคนไม่เคยทำ ไม่เคยประสบจะไม่รู้หรอกว่ามันเหนื่อยยากสาหัสสากรรจ์ขนาดไหน ส่วนคนเคยทำมาแล้ว พอได้ยินเพื่อนๆ น้องๆโอดครวญก็จะพยักหน้า "อืมๆ.....พี่เข้าใจ เคยเป็นมาก่อน" หรือ "เออๆ เห็นใจหว่ะไอน้อง"

อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากความ "เห็นใจ" และ "เข้าใจ" ก็มีบางอย่างที่อยากจะบอกกับเพื่อนๆและน้องๆที่กำลังอยู่ในช่วงการทำวิทยานิพนธ์ โดยเฉพาะเพื่อนๆและน้องๆที่เรียนที่ "คณะที่คุณก็รู้ว่าอะไร" และภาควิชา "คุณก็รู้ว่าภาคไหน" อยู่ว่า

Thesis เป็นงานของเรา.....ใช่ และ ไม่ใช่ค่ะ Thesisเป็นงานของเราเพราะมันมีชื่อเราอยู่ที่หน้าปก...อันนี้ใช่ มันเป็นของเราเพราะเราเป็นคน"สร้าง" มันขึ้นมากับมือและสมอง...อันนี้ใช่ แต่ Thesisไม่ได้เป็นงานของเรา(คนเดียว)เหมือนกันค่ะ อันนี้เพราะมันเป็นงานที่เกิดจากความร่วมมือและความเห็นชอบของอาจารย์ที่ปรึกษา กรรมการสอบ กรรมการหลักสูตร คณะ และมหาวิทยาลัย พูดง่ายๆก็คือทุกคนมีส่วนร่วมในThesisของเรา เพียงแต่หน้ากระดาษมันไม่พอที่จะเขียนชื่อทุกคนลงไปหมด ดังนั้นพวกเขาจึงให้เราเป็นตัวแทนใส่ชื่อเราคนเดียว ตามด้วยชื่อหลักสูตร ภาควิชา คณะ และมหาวิทยาลัยไง

เพราะฉะนั้น นิสิตที่อีโก้หรือไอ้โก้สูงประเภทนี่มันงานชั้น ชั้นจะทำอย่างงี้ใครจะทำไม ถึงต้องประสบกับความทุกข์ทรมานว่าทำไมส่งดราฟท์ไปเท่าไรๆ อาจารย์ถึงตีกลับมาให้แก้ตลอด ทำไมไม่ approve งานกูซักที(วะ) หรืออีกทีก็บอกว่า ทำไมแก้เท่าไหร่ๆก็ไม่ถูกใจอาจารย์ (แม่ม)จะให้แก้ไปถึงไหน(วะ)เนี่ย

อันนี้ต้องหยุดมุทะลุ หรือดันทุรังแก้ก่อน แล้วลองใช้จิตวิเคราะห์จากโน้ตที่อาจารย์โน้ตแก้มาให้ว่าจริงๆแล้วท่านต้องการให้เราเขียนแบบไหน แล้วลดความเป็นตัวของตัวเองลงมานิด ลองแก้ตามที่ท่านบอกดู อันนี้บอกเพราะเจอกรณีของเพื่อนสาวที่แก้ๆๆๆๆๆจนเกือบตาย แต่ก็ไม่ถูกใจโจ๋...เอ้ย...อาจารย์ พอเครียดจัดมันก็มาโวยวายแถมเอางานที่เค้าตีกลับมาให้ดู

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ย่อหน้าที่เขาให้แก้ มันแก้กลับไป 3-4 รอบด้วยข้อความที่ต่างกัน แต่เนื้อหายังเหมือนเดิม อ่านยังไงมันก็คือข้อความเดิมนั่นแหละ ข้อความที่เป็นไอเดีย+อีโก้ของมันที่ไม่ตรงกับไอเดียและอีโก้ของอาจารย์
"ไหนแกบอกว่าแก้แล้วไง นี่มันก็ข้อความเดิมนี่นา"
"ข้อความเดิมที่ไหน ชั้นเปลี่ยนแล้วไม่เห็นเหรอ"
เราไม่โทษเพื่อนค่ะ เพื่อนพยายามแก้จริง แต่เพื่อนยังไม่ลด ละตัวตนของตัวเอง เพื่อนยังยืนยันเจตนารมณ์เดิมที่ไม่สอดคล้องกับอาจารย์ (ไม่ได้บอกว่าผิด บอกว่าไม่สอดคล้องนะ อ่านดีๆ) และก็ยังแก้ไปโดยมีจิตใต้สำนึกที่ยึดมั่นกับความคิดของตัวเองเป็นตัวควบคุม อย่างนี้แก้ยังไงก็เหมือนเดิม

นิสิตหลายคน รวมทั้งเราด้วย พอรับงานคืนมา เห็นโน้ตบอกให้แก้ก็แก้ แต่ไม่อ่านหรอกว่าเค้าให้แก้อะไร แก้ภาษาหรือแก้เนื้อความ เห็นแค่ขีดมาว่าแก้กูก็แก้ พอแก้ไปไม่ตรงแล้วเค้าตีกลับก็โกรธอาจารย์ไปอีก เพราะฉะนั้น ก่อนแก้อ่านให้ละเอียดว่าที่เค้าให้แก้น่ะแก้อะไร หรือแก้เป็นอะไร อาจารย์บางท่านไม่มีโน้ตกำกับ ขีดเส้นแล้วเขียนแค่ "แก้" ให้นิสิตไปนั่งทางในเอาเองว่าควรแก้แบบไหน กรณีนี้ลองแก้ไปก่อน ถ้าโดนตีกลับอีกรอบถึงเอามาวิเคราะห์ว่าเค้าให้เราแก้อะไร แล้วค่อยแก้ใหม่ให้ถูกใจเค้า

แต่ถ้าแก้แล้วแก้อีก ยังไงก็ไม่ถูกใจ อีกไม่ถึงเดือนก็จะสอบแล้ว อันนี้แนะนำให้นัดวัน นัดเวลา ถามเลยค่ะว่าควรปรับปรุงประเด็นนี้ยังไงบ้าง ยังไม่ค่อยเข้าใจอาจารย์ช่วยแนะนำหน่อย ในกรณีที่อาจารย์และนิสิตยุ่งด้วยกันทั้งคู่ และไม่ค่อยได้คุยกัน นิสิตเอางานวางไว้บนโต๊ะ อาจารย์ตรวจแล้วเอาวางให้ที่เดิม สื่อสารกันทางโน้ตย่อ หรือบันทึกข้อความ ควรต้องนัดคุยบ้าง เพราะบางทีเราอาจจะเข้าใจคลาดเคลื่อนกัน (อันเนื่องมากจากการอ่านลายมือของอีกฝ่ายไม่ออก) ก็เป็นได้

แต่ยังไงก็ขอบอกค่ะว่า Thesisไม่ใช่ของเราคนเดียว มันเป็นหน้าเป็นตาของอาจารย์ที่ปรึกษาด้วย เพราะฉะนั้น แม้เราจะเป็นคนเขียน แต่เค้าก็เป็นคนให้คำปรึกษา เราต้องฟังเค้าค่ะ มันเป็นผลงานร่วมกัน ตัวเราทำThesisเสร็จ เรียนจบ ออกจากมหาวิทยาลัย บางคนไม่ได้กลับไปดูThesisของตัวเองอีกเลย แต่อาจารย์เค้ายังอยู่กับThesisของเรานะคะ เค้ายังต้องใช้งานของเราอ้างอิง แนะนำกับรุ่นต่อๆไป ถ้าThesisของเราไม่ได้มาตรฐาน มันจะเป็นตราบาปติดตัวอาจารย์จนตายเลยค่ะ